Dolna część spełniała rolę mostu przebiegającego nad rzeką. Na górnej umieszczono kanał prowadzący wodę. Całkowita długość zachowanego odcinka akweduktu wynosi ok. 270 m. Spadek, typowy dla rzymskich konstrukcji, to 35 cm na długości 1 km. Tylko na budowę mostu zużyto ok. 21 000 m³ kamienia o łącznej wadze ok. 50 400 ton. Akwedukt dostarczał wodę w ilości ok. 20 - 40 tysięcy m³ dziennie. Spływała ona do zbiornika o średnicy 6 m, skąd rozprowadzana była do domów mieszkalnych patrycjuszy, term i miejskich fontann.
Oprócz odcinka w dolinie Gardon zachowały się inne fragmenty akweduktu: w pobliżu Bornègre – 17-metrowy odcinek mostu zwany Pont de Bornègre w miejscu, w którym akwedukt po raz pierwszy wychodzi z tunelu; przy Vers – 700-metrowy odcinek mostu zwany Pont Rue; niedaleko Pont du Gard – mniejszy most zwany Pont de Saetanette; dwa 60-metrowe odcinki tunelu niedaleko Sernhac.
thumb|left|200px|Pont-du-Gard w latach 50. XIX wieku
Historia Począwszy od IV wieku akwedukt zaczęto zaniedbywać (2/3 prześwitu kanału wypełnił osad), w IX wieku przestał być drożny, a okoliczna ludność zaczęła używać kamienia budowli do innych celów. Mimo to konstrukcja w większości pozostała nienaruszona.