Od początku panowania Wiktoria Eugenia oddawała się działalności dobroczynnej. Była, jako pierwsza odznaczona po reformie z 1910, damą Krzyża Wielkiego Orderu Dobroczynności.
Potomstwo Alfons i Wiktoria doczekali się sześciorga dzieci: Alfonso Pío Cristino Eduardo (1907–1938), księcia Asturii, Jaime Leopoldo Isabelino Enrique (1908–1975), księcia Segowii i Madrytu, Beatriz Isabel Federica Alfonsa Eugenia (1909–2002), żonę Don Alessandro Torlonia, 5. księcia Civitella-Cesi, María Cristina Teresa Alejandra (1911–1996, żonę hrabiego Enrico Marone, Juana Carlosa Teresa Silvestre Alfonso (1913–1993), hrabiego Barcelony, Gonzalo Manuel María Bernardo (1914–1934).
Jej dwaj chorzy na hemofilię synowie – Alfonso i Gonzalo umarli tuż po ukończeniu trzydziestu lat. Jaime był głuchoniemy. Choroby synów oddaliły małżonków od siebie, król Alfons obwiniał żonę o stan zdrowia synów. W podobnej sytuacji znajdowała się kuzynka Wiktorii Eugenii, caryca Aleksandra Fiodorowna, która również przekazała synowi carewiczowi Aleksemu hemofilię.