Morze Łaptiewów () – morze stanowiące część Oceanu Arktycznego, u północnych wybrzeży Azji, położone w całości poza północnym kołem podbiegunowym, pomiędzy półwyspem Tajmyr i Ziemią Północną na zachodzie a archipelagiem Wysp Nowosyberyjskich na wschodzie.
Od zachodu łączy się z Morzem Karskim za pośrednictwem cieśnin: Wilkickiego, Szokalskiego i Armii Czerwonej. Od strony wschodniej łączy się z Morzem Wschodniosyberyjskim przez cieśniny: Dymitra Łaptiewa, Eterikan i Sannikowa, jak również przez otwarte wody arktyczne na północ od Wysp Nowosyberyjskich.
Przez 10 miesięcy w roku morze jest całkowicie pokryte lodem, który topnieje dopiero w sierpniu, by pojawić się znów w październiku. Zawiera ono ponad 20 wysp, na których wciąż odkrywane są szczątki mamutów, dobrze zachowane w arktycznym klimacie. Z powodu surowej pogody z częstymi sztormami i huraganami, wyspy tego morza stopniowo zanikają z powodu erozji. Kilka wcześniej odkrytych wysp w tych rejonach już zniknęło.
W przeszłości Morze Łaptiewów nazywano Morzem Syberyjskim, Leńskim, Tatarskim i Arktycznym, a także Morzem Nordenskjöld. Obecną nazwę otrzymało w 1935 roku na cześć braci Łaptiewów (Charitona i Dmitrija), którzy poświęcili swoje życie eksploracji regionów arktycznych.