Wprowadził też sporo innowacji w szpitalu, nietypowych na tamte czasy: np. wydzielił osobną salę operacyjną zamiast przeprowadzania operacji w pokojach szpitalnych, stworzył ambulatorium przyszpitalne, wprowadził codzienne wizyty lekarzy i obowiązek zapisywania obserwacji klinicznych w kartach chorego umieszczonych na łóżkach.
Był też pionierem rynolaryngologii i otolaryngologii, gdy w XIX wieku te specjalności były dopiero w początkowej fazie rozwoju, także zasłużył się w tych dziedzinach jako wybitny chirurg.
Pochowany na Starych Powązkach w Warszawie (kwatera 157-1-1/2/3).
Jego wnukami byli: Stanisław Aleksander Godlewski (1867-1933), działacz społeczny, charytatywny i polityczny, szambelan papieski, członek Trybunału Stanu, senator II i III kadencji z ramienia Związku Ludowo-Narodowego i Stronnictwa Narodowego oraz Michał Godlewski (1872-1956), biskup pomocniczy łucki i żytomierski, historyk kościoła.
Przypisy
Bibliografia Rafał Gerber, Studenci Uniwersytetu Warszawskiego 1808-1831. Słownik biograficzny (str.