Faustyn Piasek (ur. 16 lutego 1877 w Głowaczowie, zm. 31 października 1955) – nauczyciel, muzyk-instrumentalista i kompozytor, dramaturg i poeta, rzeźbiarz i malarz, autor wielu książek do nauki muzyki, zasłużony działacz w Płocku. Twórca trójdźwiękowej metody nauki śpiewu, którą wykorzystywano na lekcjach śpiewu w całej Polsce.
Życiorys Faustyn Piasek urodził się w 1877 roku w Głowaczowie w rodzinie chłopskiej. W latach 1892–1898 studiował muzykę w Warszawskim Instytucie Muzycznym. Ukończył wydział dyrygentury i uzyskał dyplom kapelmistrza orkiestr dętych. Pracował jako kierownik i kapelmistrz w Starachowicach, a potem jako dyrygent chóru i orkiestry wojskowej w Łucku. Od 1900 roku do 1915 roku był nauczycielem muzyki i śpiewu w Seminarium Nauczycielskim w Wymyślinie. Tu rozwinął działalność patriotyczną przeciw polityce rusyfikacji. Uczestniczył w strajku szkolnym 1905–1906 roku. W 1913 roku w czasie koncertu orkiestry odegrano pieśń Jeszcze Polska nie zginęła. Orkiestrą dyrygował Faustyn Piasek. Przeprowadzono w tej sprawie śledztwo. Prowadzącym śledztwo wytłumaczono, że odegrano utwór muzyczny pt. Marsz gwardii cesarskiej pułku ułanów, który był zamieszczony w rosyjskim albumie z nutami. Obie pieśni były do siebie bardzo podobne. Faustyn Piasek jako pierwszy założył w domu w Wymyślinie elektryczne oświetlenie.