Opuszczony nawet przez gwardię pretoriańską, zdradzony przez najbliższych współpracowników, Neron popełnił samobójstwo 9 czerwca. Jego ostatnie słowa miały brzmieć: Qualis artifex pereo! (Jakiż artysta ginie [wraz ze mną])A. Krawczuk, Kronika starożytnego Rzymu, s.201..
Po jego śmierci spekulowano, że cesarz żyje i jedynie sfingował samobójstwo, aby uciec przed oprawcami. Jego grób był otoczony kultem, składano na nim kwiaty. Kilkukrotnie pojawiali się samozwańcy podający się za Nerona. Fakt ten sugeruje, że Neron był w istocie lubianym i cenionym przez niższe warstwy społeczne władcą, skoro samozwańcy liczyli na odzew zarówno wśród legionów, jak i wśród poddanych, a co więcej, w pewnym zakresie ich oczekiwania się spełniałyA. Krawczuk, Rzym i Jerozolima, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1987..
Małżeństwa i dzieci Oktawia (od 53 do rozwodu w styczniu 62) Poppea Sabina (od 21 stycznia 62) córka Klaudia Augusta (Claudia Augusta, ur. i zm. w 63) Pitagoras (wyzwoleniec) (od 64) Statilia Messalina (od 66) Sporus (od 66)
Jego długoletnią kochanką była grecka wyzwolenica Akte.