Instytut Pamięci Narodowej określił zmuszanie do pracy w kopalniach rud uranu, w ramach batalionów pracy, jako jedną ze zbrodni stalinizmu w Polsce i zbrodnię przeciwko ludzkości.
Struktura Ogółem żołnierze batalionów pracy byli zatrudnieni w 60 kopalniach Dolnego i Górnego Śląska oraz zachodniej Małopolski. W szczytowym okresie w 1956 w WKG znajdowało się około 35 tys. żołnierzy. Łącznie między 1949 a 1959, służbę odbyło około 120 tysięcy żołnierzy.
Dowództwo Wojskowego Korpusu Górniczego Katowice Dowództwo 3 Wojskowej Brygady Górniczej Wałbrzych 1 (Szkolny) Wojskowy Batalion Górniczy Oświęcim 2 Wojskowy Batalion Górniczy Katowice 3 Wojskowy Batalion Górniczy Radzionków 5 Wojskowy Batalion Górniczy Sosnowiec 6 Wojskowy Batalion Górniczy Janów Śląski 7 Wojskowy Batalion Górniczy Makoszowy 8 Wojskowy Batalion Górniczy Nowy Wirek 9 Wojskowy Batalion Górniczy Chorzów 12 Wojskowy Batalion Górniczy Jaworzno 13 Wojskowy Batalion Górniczy Szczawienko 14 Wojskowy Batalion Górniczy Lędziny 15 Wojskowy Batalion Górniczy Mieroszów 16 Wojskowy Batalion Górniczy Załęska Hałda 17 Wojskowy Batalion Górniczy Bytom 18 Wojskowy Batalion Górniczy Bobrek 19 Wojskowy Batalion Górniczy Chropaczów 20 Wojskowy Batalion Górniczy Zabrze 21 Wojskowy Batalion Górniczy Wałbrzych 26 Wojskowy Batalion Górniczy Wojkowice 27 Wojskowy