Technicznie więc jest spadkobiercą Sogyū, jednak traktowany był zawsze jako uczeń mistrza Umpo, co umiejscawiało go w linii przekazu shōtaku-ha, odgałęzieniu linii Umpo z Myōshin-ji.

Prześledzenie kolei jego życia przez całe dekady wędrówek jest bardzo trudne, gdyż był on mistrzem zen na całkowicie swoich warunkach. Około 1660 roku powrócił do Hamady, gdzie pogodził się ze swoim bratem Tadayasu, który zmarł w 1661 roku. Szkolny przyjaciel Sasaki NobutsuguH. Dumoulin twierdzi, że klasztor ten został wybudowany przez Kyōgoku Takatoyo, pana Marugame w rejonie Sanuki (obecnie rejon prefektury Kagawa na wyspie Sikoku. Jednak urodził się on w 1655 roku, więc nie mógł być ani przyjacielem Bankeia, ani budowniczym, gdyż miał wtedy 6 lat (1625–1686) dołączył do jego braci i wybudowali dla Bankeia świątynię Ryūmon (Klasztor Smoczej Bramy). Była to pierwsza z licznych świątyń, które otrzymał. Zaczął być sławny i świątynię odwiedzali liczni jego wyznawcy, w tym daimyō z rodzinami, którzy oferowali mu klasztory w ich posiadłościach oraz w stolicach Kioto i Edo. Ryūmon-ji było miejscem, gdzie zawsze powracał ze swoich wędrówek, aby prowadzić powiększające się grono uczniów (co wymagało rozbudowy klasztoru) oraz aby przechodzić rekonwalescencję po nawrotach swojej chronicznej chorobyPeter Haskel. Bankei Zen. Str.