border|left|50px|Flaga Niepodległego Państwa Chorwackiego Lekka Brygada Transportowa (chorw. Laki Prijevozni Zdrug, wł. Legione Croata Autotransportabile) – związek taktyczny złożony z Chorwatów wchodzący w skład Włoskich Wojsk w Rosji podczas II wojny światowej.
W lipcu 1941 r. doszło do spotkania włoskiego generała Antonio Oxilio z Ante Paveliciem, przywódcą Niepodległego Państwa Chorwackiego (NDH), podczas którego Włoch przedstawił koncepcję sformowania z Chorwatów jednostki wojskowej do służby na froncie wschodnim. A. Pavelić, chociaż niezbyt zadowolony z tej propozycji, ostatecznie zgodził się na nią. W rezultacie 26 czerwca dowództwo Sił Zbrojnych NDH wydało odpowiednie rozkazy. Większość żołnierzy tworzonej Brygady pochodziła z ochotniczego batalionu, który był przygotowywany jako uzupełnienie dla 369 Pułku Piechoty, służącego na froncie wschodnim w składzie Wehrmachtu. Brygada osiągnęła ostatecznie stan ponad 1200 ludzi i składała się z trzech kompanii piechoty, kompanii karabinów maszynowych, kompanii moździerzy (81 mm), kompanii przeciwpancernej i baterii artylerii (działa 65 mm). Na jej czele stał chorwacki oficer, płk Egon Žitnik. W Varaždinie chorwaccy żołnierze przeszli przeszkolenie wojskowe, oczekując na przydzielenie do włoskich sił ekspedycyjnych.