Witaminy D posiadają wspólny dla steroidów rdzeń cyklopentanoperhydrofenatrenowy, z tą różnicą, że pierścień B uległ rozszczepieniu. Nie rozpuszczają się w wodzie, ale są rozpuszczalne w tłuszczach. Są dość odporne na działanie podwyższonej temperatury. Nie ulegają rozpadowi w czasie długotrwałego przechowywania, o ile zostaną zapewnione odpowiednie warunki (m.in. brak ekspozycji na promieniowanie UV). Ponadto są stosunkowo trwałe w środowisku zasadowym i zarazem wrażliwe na działanie kwasów. Ergokalcyferol ogrzewany powyżej temperatury 160–190 °C przechodzi w biologicznie nieaktywne izomery.
Prowitaminą D2 jest ergosterol, a prowitaminą D3 jest 7-dehydrocholesterol.
Źródła witamin D Źródła pokarmowe Pod wpływem światła słonecznego w drożdżach i roślinach powstaje ergokalcyferol.
Najwięcej cholekalcyferolu zawiera mięso niektórych ryb (łosoś, dorsz, tuńczyk, śledź, makrela, sardynki, węgorz i inne) oraz tran. Ważnymi źródłami cholekalcyferolu są: wątroba, ser, żółtko jaj i niektóre grzyby.
W celu zapobieżenia ewentualnym niedoborom witamin D niektóre produkty spożywcze są w nie wzbogacane. W USA: mleko i jogurt, płatki śniadaniowe, sok pomarańczowy oraz margaryna. W krajach europejskich są to: margaryna i płatki śniadaniowe.