Była też trzecia w sezonach 1992/1993 (za Rosjanką Anfisą Riezcową i Myriam Bédard z Kanady) i 1993/1994 (za Swietłaną Paramyginą z Białorusi i Włoszką Nathalie Santer).
Pierwszy medal wywalczyła na igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku, gdzie wspólnie z Corinne Niogret i Véronique Claudel zwyciężyła w sztafecie. Był to debiut tej konkurencji w programie olimpijskim, Francuzki zostały więc pierwszymi w historii mistrzyniami olimpijskimi w sztafecie. Briand zajęła tam też siódme miejsce w sprincie i 19. miejsce w biegu indywidualnym. Na rozgrywanych dwa lata później igrzyskach w Lillehammer wywalczyła srebrny medal w biegu indywidualnym, plasując się między Myriam Bédard a przed Niemką Uschi Disl. Tydzień później, wspólnie z Niogret, Claudel i Delphyne Burlet zajęła trzecie miejsce w sztafecie. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, gdzie zajęła 20. miejsce w biegu indywidualnym i 54. miejsce w sprincie.