thumb|left|Fasada kościoła św. Karola Boromeusza w Antwerpii Po podziale Niderlandów na niepodległą, położoną na północy, Republikę Zjednoczonych Prowincji i Niderlandy Południowe zależne od dworu Habsburgów utrwaliły się różnice w kształtowaniu się architektury na tym terenie Europy. Na jej odmienność ma także wpływ podział społeczeństwa na katolickie południe i protestancką północ. Po podziale Niderlandów na północy kształtuje się sztuka holenderska a na południu flamandzka.
Architektura flamandzka wyrosła z gotyckich i renesansowych tradycji niderlandzkich. Rozwinęła się pod wpływem włoskiego baroku i renesansu dekoracyjnego. Widoczne jest także oddziaływanie zdobnictwa hiszpańskiego i francuskiego rokoko.
W architekturze dominuje budownictwo sakralne. Są to przeważnie trójnawowe kościoły w układzie podłużnym. W budownictwie świeckim raczej kontynuowane są tradycje renesansu. Największy rozkwit przeżywa architektura mieszczańska. Są to zazwyczaj domy cechowe o spokojnych elewacjach o wyraźnym podziale i bogatej dekoracji rzeźbiarskiej. Do najciekawszych należą budynki w Brukseli.