thumb|170px|Rzymski liktor Liktor (łac. lictor, lm lictores) – niższy funkcjonariusz administracji rzymskiej, który podczas publicznych wystąpień poprzedzał początkowo królów (rex), a następnie niektórych wyższych urzędników oraz cesarzy.
Zgodnie z tradycją zostali w liczbie 12 wprowadzeni przez Romulusa na wzór Etrusków, u których każde z 12 ich miast reprezentowane było przez liktoraSłownik kultury antycznej. Grecja – Rzym (pod red. L. Winniczuk). Wyd. 5. Warszawa: Wiedza Powszechna, 1988, s. 264, ..
Spełniający faktycznie funkcję administracyjnych woźnych, liktorzy stanowili także osobistą ochronę republikańskich urzędników. Później zaczęli pełnić funkcje reprezentacyjne, a ich liczba wskazywała na piastowaną godność i zajmowaną pozycję osoby, np.: dyktator (łac. dictator): 24 liktorów poza pomerium, 12 wewnątrz miasta; konsul (łac. consul): 12 liktorów; prokonsul (łac. proconsul): 12 liktorówOktawiusz Jurewicz, Lidia Winniczuk: Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1968, s. 367.; magister equitum: 6 liktorów; pretor (łac. praetor): 6 liktorów poza pomerium, 2 wewnątrz miasta; propretor (łac. propraetor): 5 liktorów; edylowie (łac. aediles): każdy po 2 liktorów. cesarz (łac.