Uprawia się też trzcinę cukrową i niewielkie ilości owoców i warzyw, jak cytrusy, chlebowce, kabaczki, banany i papaje.

Mieszkańcy Kili korzystają ze wsparcia finansowego ze strony rządu USA i Wysp Marshalla; na jedną osobę przypada rocznie 15 dolarów w naturze: każda rodzina na wyspie otrzymuje 2–3 razy w roku paczki zawierające 1–2 porcje mrożonych kurczaków, 2–4 20-kilogramowych worków mąki i 2–4 worki ryżu. Na wyspie istnieje kilka sklepików oferujących wyspiarzom sól, tabasco, cukierki i puszkowaną żywność z USA.

Dzięki władzom Wysp Marshalla od roku 2006 mieszkańcy Kili mają dostęp do energii elektrycznej (centralny agregat prądotwórczy zasilany dowożonym paliwem, koszty którego pokrywają wpływy z bazy nurkowej na atolu BikiniW roku 2008, w związku z ogólnoświatowym kryzysem ekonomicznym, działalność bazy została zawieszona.), łączności satelitarnej i komputerów. Wszyscy nadal uważają się za mieszkańców Bikini i czekają na chwilę, kiedy będą mogli tam wrócić.

Na atolu znajduje się port lotniczy Kili.

Przypisy

Linki zewnętrzne Historia mieszkańców wyspy Kili

Kategoria:Ralik Chain