Leon Ludwik Jaworowski herbu Lubicz OSBM (ur. 1764, zm. 1833) – unicki biskup włodzimierski, biskup pomocniczy brzeski.

thumb|Tablica upamiętniająca Jaworowskiego w Supraślu w Kościele Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski

Życiorys Urodził się w Białymstoku, w rodzinie Joanny Sawickiej i Stefana Jaworowskiego. Ochrzczony został 17 sierpnia 1764 r. w rzymskokatolickim kościele Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białymstoku, otrzymując imię Ludwik. Po mieczu Leon Jaworowski pochodził z zaścianka szlacheckiego Jaworówka, pierwotnie ostępu puszczy o tejże nazwie, nadanego w latach 1529–1530 protoplaście rodu, bojarowi Hryniowi Ignatowiczowi, pochodzącemu z Hryniewicz spod Bielska Podlaskiego. Losy Jaworowskich (vel Hryniewiczów) wiązały się z funkcjonowaniem królewskiego dworu w Knyszynie. W okresie zarządu dóbr knyszyńskich przez Zygmunta Augusta zajmowali się oni dozorem królewskiej psiarni oraz organizacją łowów. Bojarzy Jaworowscy pochodzili z ruskiej szlachty, jednak wiele przesłanek wskazuje, że począwszy od I połowy XVI wieku należeli do Kościoła rzymskokatolickiego. Nie wiadomo dokładnie, kiedy przodek przyszłego biskupa przeniósł się do Białegostoku.