Człowiek ceniący sobie wygody życia, sprytny i nieprzepracowujący się; według jego filozofii brak jakiejkolwiek pracy jest celem w życiu każdego człowieka. Karl Pron – drobny lifter, którego imają się różnego rodzaju nieszczęścia. Filip – klient Sneera; po wygranej na loterii postanowił zawyżyć swoją klasę. Matt – kolega Sneera, inteligent, którego system oceny cały czas klasyfikuje jako szóstaka. Alicja – tajemnicza kobieta, która w trakcie spotkania ze Sneerem mówi, że mimo posiadanej niższej klasy, tak jak i on jest zerowcem.
Odbiór Marek Oramus pisze, że jest to „najlepsza bodaj powieść Zajdla” oraz, że bardzo wysoko cenił ją Stanisław Lem. (Oramus wcześniej zrecenzował powieść w „Nowej Fantastyce” 1998/7, s. 54) Jacek Dukaj nazywa powieść, obok Paradyzji, najwybitniejszą w twórczości pisarza. Podobnie Wojciech Orliński twierdzi, że m.in. w tej powieści autor „osiągnął mistrzowskie wyżyny”. Rafał Szczerbakiewicz pisze, że Limes inferior „Z punktu widzenia artystycznego na pewno (...) jest narracją najbardziej udaną”, nazywa też książkę – obok Paradyzji – najwybitniejszą. Maciej Parowski przytacza opinie fanów, że książka, choć chronologicznie najmłodsza [z tych, które rozpoczęły „nową falę SF”], słusznie uchodzi za ukoronowanie nurtu socjologiczno-politycznego.