W 1909 został mianowany profesorem Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie, jednocześnie obejmując stanowisko dyrektora, które pełnił do swojej śmierci w 1920. Jednym z jego uczniów był Natan Korzeń.
Zmarł na chorobę serca. Został pochowany na Starych Powązkach (kw. 32 wprost-3-25).
Wystawy Jego prace były wystawiane na wielu wystawach w Polsce i za granicą (Berlin, Wiedeń, Monachium, Paryżu, Petersburg, Londyn, Antwerpia, Wenecja). Wystawy indywidualne: Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych (1916, 1917, 1921), Instytut Propagandy Sztuki (1933), Muzeum Narodowe w Warszawie (1976).
W 1894 otrzymał srebrny medal na wystawie sztuki współczesnej we Lwowie za Portret Adolfa Święcickiego. Na Powszechnej Wystawie w Paryżu (1900) zdobył wyróżnienie za estetyczne walory Portretu Mieczysława Frenkla. Obraz Vierzehntak (Wypłata robotnikom) zdobył III nagrodę w konkursie malarskim TZSP w 1895. Za Wilki morskie z Scheveninger został uhonorowany II nagrodą TZSP w 1904.