Dwukrotnie wystąpił w turniejach międzystrefowych, w Sousse (1967, XIX miejsce)1967 Sousse Interzonal Tournament. oraz w Manili (1976, VII)1976 Manila Interzonal Tournament.. W roku 1973 zwyciężył (wraz z ) w mistrzostwach Stanów Zjednoczonych. Sukces ten powtórzył w roku 1978. Zwyciężył bądź podzielił I miejsca w Warnie (1965 i 1967), Amsterdamie (1968, turniej IBM), Caracas (1968), Netanji (1971), Montilli (1973), Solingen (1974) oraz Bochum (1981). W roku 1978 rozegrał w Waszyngtonie mecz z Ulfem Anderssonem, zwyciężając 6½ – 3½.
Znaczne osiągnięcia odniósł jako trener i sekundant, współpracował m.in. z Yasserem Seirawanem oraz Robertem Hübnerem. Był również członkiem zespołu Nigela Shorta podczas jego zwycięskich meczów z Anatolijem Karpowem i Janem Timmanem w roku 1993.
W latach 1973–1986 zajmował się szachowymi publikacjami w nowojorskim wydawnictwie RHM Press. Od roku 1986 prowadził szachową kolumnę w dzienniku The Washington Post. Był również redaktorem kolumny w The Huffington Post.
Najwyższy ranking w karierze osiągnął 1 maja 1974, z wynikiem 2625 punktów zajmował wówczas 10. miejsce na światowej liście FIDE, jednocześnie zajmując 2. miejsce (za Robertem Fischerem) wśród amerykańskich szachistówFIDE rating history :: Kavalek, Lubomir..
Przypisy