W latach 80. działała w opozycji demokratycznej, od 1981 należała do „Solidarności”. 27 stycznia 1981 wraz z Marianem Miszalskim jako jedyni dziennikarze w Łodzi wzięli udział w strajku ostrzegawczym o wolne soboty. W stanie wojennym została na krótki czas internowana (od 13 do 16 grudnia 1981; zwolniono ją z uwagi na ciążę). Objęta zakazem wykonywania zawodu dziennikarza, pracowała następnie m.in. w biurze podróży, redagowała też miesięcznik „Niewidomy Spółdzielca”. Zajmowała się również redakcją wydawnictw podziemnych. Działała w Duszpasterstwie Środowisk Twórczych przy parafii Najświętszego Imienia Jezus w Łodzi, współpracując m.in. ze Stefanem Miecznikowskim. W związku z działalnością opozycyjną do 1985 była rozpracowywana przez funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa. W 1989 została sekretarzem wojewódzkiego Komitetu Obywatelskiego NSZZ „Solidarność”, w ramach którego brała udział w kampanii wyborczej przed wyborami czerwcowymi.