Tendencje autorytarne i profaszystowskie w polskiej myśli politycznej 1921–1935, Katowice 2012, s. 57.. Po 1920 roku skoncentrował się na działalności finansowej i przemysłowej.
Dzięki zapisowi ciotki Bronisławy z Karszo-Siedlewskich (1860–1938) wdowy po Juliuszu Vetterze, został właścicielem fabryki wódek „Genelli” w Warszawie oraz odziedziczonych cukrowni i browaru w Lublinie. Zasiadał w radach nadzorczych cukrowni „Brześć Kujawski”, Zarządu Związku Polskich Hut Żelaznych oraz Spółki Akcyjnej Wielkich Pieców i Zakładów Ostrowieckich w Warszawie.
Choć oficjalnie w polityce udziału nie brał, to jego doświadczenie i stosunki sprawiły, że w 1935 roku prezydent Ignacy Mościcki mianował go senatorem II RP.
Po agresji III Rzeszy na Polskę we wrześniu 1939 roku pozostał w stolicy. Zmarł 26 września na skutek ran odniesionych w niemieckim nalocie lotniczym.
Został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie (sektor K-2-5).
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 3104 (1922) Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (19 marca 1937) „za zasługi na polu przemysłu”. Krzyż Walecznych dwukrotnie Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932) „za zasługi na polu przemysłu wojennego”. Krzyż Oficerski Orderu Korony (Belgia)