(S) Początkowo 11-godzinna podróż na Main South Line między Christchurch i Dunedin, została skrócona do 5 h 55 min. przed II wojną (użycie nawet trzech parowozów). W l. 60. i 70. ruch pasażerski został stopniowo ograniczony do linii aglomeracyjnych Christchurch i Dunedin i dwóch dalekobieżnych pociągów turystycznych. Ostatni pociąg The Southerner między Christchurch i Invercargill przestał kursować w 2002. 1988 – (N) ukończenie elektryfikacji NIMT między Palmerston North i Hamilton: ~25 kV 50 Hz; 1993 – prywatyzacja kolei łącznie z infrastrukturą (Tranz Rail); wobec niewywiązywania się nowego zarządu z obowiązków w 2003 r. nastąpiła zmiana przewoźnika na Toll NZ; 2003 – Auckland: otwarcie Britomart Centre, węzła transportu publicznego z podziemnym dworcem (zastąpił on stary dworzec z 1930 r.); 2004 – ponowne upaństwowienie infrastruktury: obecny administrator – ONTRACK (New Zealand Railways Corporation).
Linki zewnętrzne Across Australia by Train. Pioneers of an Unparalleled Wilderness na witrynie Mike’s Railway History. Railways as they were in the years until 1935 Department of Infrastructure Stanu Victoria, Public transport history and heritage – o kolejach i tramwajach Melbourne