częściowo odtworzona 1977 jako kolej zabytkowa Ferrymead Rly. 1867 – (S) otwarcie linii Christchurch – Lyttelton z pierwszym tunelem kolejowym w kraju (CPR);
Parlament wprowadza jednolitą szerokość toru w całym kraju: ze względu oszczędności przy pokonywaniu gór zdecydowano się na tor 1067 mm. 1873 – (S) okolice Christchurch: ukończenie linii do Rakaia (tor „irlandzki”); 1876 – przekucie wszystkich linii CPR na tor 1067 mm; 1873 – (S) otwarcie linii na torze 1067 mm między Dunedin i Port Chalmers – pierwszej w Nowej Zelandii; 1873-1908 – (N) budowa North Island Main Trunk Rly. (NIMT) Auckland – Wellington; ostatnim odcinkiem była trasa górska przez „spiralę Raurimu”. Innym trudnym miejscem na linii było Rimutaka Incline, odcinek z maksymalnym nachyleniem 7,7% na długości ok. 4½ km; stosowano na nim system „Fell”, z dwugłówkową szyną ułożoną poziomo w osi toru, służącą dwóm dodatkowym poziomym kołom napędowym lokomotyw, dociskanym obustronnie do główek szyny. W 1955 otwarto tunel omijający to miejsce, a kolej z systemem „Fell” zdemontowano; 1875 – (S) otwarcie linii Dunedin – Invercargill; 1878 – ukończenie Main South Line między Christchurch i Dunedin;