Okręty projektu 57bis były początkowo klasyfikowane jako niszczyciele (esminec), od 19 maja 1966 roku jako duże okręty rakietowe (BRK – bolszyj rakietnyj korabl).
Opis – projekt 57bis Okręty miały smukły gładkopokładowy kadłub, z silnym wzniosem dziobu i lekkim wzniosem rufy. Dwie rozbudowane grupy nadbudówek znajdowały się w części dziobowej i rufowej; w grupie dziobowej był zakryty pomost dowodzenia. Zasadniczym elementem sylwetki były dwie masywne obrotowe jednoprowadnicowe wyrzutnie szynowe SM-59-1 pocisków przeciwokrętowych KSSzcz na pokładzie na dziobie i rufie, z opancerzonymi hangarami startowymi. Bezpośrednio za wyrzutniami były wbudowane w nadbudówki magazyny, z których podawano pociski do przeładowania. Uzbrojenie artyleryjskie było jedynie uzupełniające i składało się z czterech odkrytych stanowisk poczwórnie sprzężonych armat przeciwlotniczych 57 mm: na nadbudówce dziobowej przed mostkiem, na nadbudówce rufowej i po jednym na każdej burcie na śródokręciu. Uzbrojenie dopełniały dwa trzyrurowe aparaty torpedowe, umieszczone na śródokręciu, po obu burtach, przystosowane do torped przeciw okrętom podwodnym, oraz dwie wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych RBU-2500 Smiercz po bokach nadbudówki dziobowej.