Na samej rufie okrętu znajdowała się mała podwyższona platforma, na której mógł bazować śmigłowiec Ka-15 wskazujący cele dla pocisków za horyzontem. Zapas paliwa lotniczego na okręcie wystarczał na 5 wylotów. W ten sposób okręty proj. 57bis były pierwszymi radzieckimi okrętami z etatowym wyposażeniem lotniczym. Jednakże, z powodu niewprowadzenia przewidywanego systemu telewizyjnej transmisji danych Grusza, śmigłowiec w praktyce nie był na nich używany, tym bardziej, że okręty nie miały hangaru.
thumb|„Griemiaszczij” projektu 57A (po modernizacji). Widoczne elementy uzbrojenia, w tym dziobowe stanowiska dział i wyrzutnia rakietowa na rufie. thumb|Sylwetka proj. 57A
Modernizacja – projekt 57A Ponieważ pociski przeciwokrętowe KSSzcz nie były nowoczesne już w chwili wejścia do służby i w 1972 roku zostały ostatecznie wycofane, niszczyciele projektu 57bis zostały w latach 1966–1978 gruntownie przebudowane według projektu 57A (w kodzie NATO: Kanin). Przebudowa, w ramach której między innymi zdemontowano obie wyrzutnie i elementy systemu KSSzcz, zwiększyła możliwości zwalczania przez nie okrętów podwodnych i celów powietrznych. Autorem projektu był W. Korolewicz.