Pudu południowy (Pudu puda) – gatunek ssaka parzystokopytnego z rodziny jeleniowatych (Cervidae), jedyny przedstawiciel rodzaju pudu (Pudu). Zamieszkuje lasy i zarośla południowo-zachodniej Ameryki Południowej (Argentyna, Chile), kryjąc się w gęstym podszycie. Należy do niewielkich jeleniowatych, przerastając jednakże pudu północnego, inny gatunek z osobnego rodzaju. Nie wyróżniono podgatunków. Nosi na głowie niewielkie, nierozgałęzione poroże. Wiedzie samotny tryb życia, broni terytorium. Samiec uwodzi samicę, która po około 195 dniach ciąży rodzi pojedynczego, cętkowanego noworodka, szybko dorastającego. Gatunkowi zagraża niszczenie siedlisk i polowania, prowadzone głównie przez psy.
Budowa lewo|mały|Koźlę pudu karmione mlekiem z butelki Długość głowy i tułowia wynosi 80 cm, a ogona 4 cm. Wysokość w kłębie wynosi między 30 a 40 cm. Masa ciała wynosi zwykle od 9 do 10 kg, aczkolwiek zdarza się i 14 kg. Czyni to pudu południowego większym i cięższym od pudu północnego, osiągającego 75 cm długości i 5–6 kg. Niemniej pudu południowy należy do niewielkich jeleniowatych. Najmniejsi przedstawiciele tej grupy osiągają niewiele mniej, bo 70 cm długości, najwięksi natomiast przekraczają 3 m.