W roku 1764 powrócił do Polski przez Florencję, Wenecję i Wiedeń. Wkrótce potem otrzymał tytuł profesora matematyki i astronomii, a w latach 1780–1799 był rektorem Szkoły Głównej Litewskiej. Przebudował w latach 1770–1772 obserwatorium astronomiczne w Wilnie (budowę rozpoczął w 1753 Tomasz Żebrowski)Środki na budowę obserwatorium pochodziły z fundacji Elżbiety z Ogińskich Puzyniny. Pisze o tym Adam Mickiewicz w Panu Tadeuszu (VIII, 142–150).. Pod jego kierownictwem (od 1764) obserwatorium stało się znane w całej Europie. Prowadził regularne obserwacje astronomiczne, z których najważniejsze (m.in. 60 wyznaczeń pozycji Merkurego) wykorzystał francuski astronom Jérôme Lalande do obliczenia orbit i stworzenia tablic ruchu planet. Reformator Szkoły Głównej Litewskiej.
W czasie powstania kościuszkowskiego podpisał akt powstania narodu litewskiego i na rzecz powstania przekazał 9000 złotych polskich oraz miesięczny dochód z Mostu Zielonego, którego był zarządcąJanina Kamińska, Universitas Vilnensis 1793-1803, Od Szkoły Głównej Wielkiego Księstwa Litewskiego do Imperatorskiego Uniwersytetu Wileńskiego, Warszawa 2012, s. 48..
Przed powrotem do jezuitów białoruskich przekazał (1807) kierownictwo obserwatorium Janowi Śniadeckiemu.