Na pokładzie za wieżą znajdowała się lekka nadbudówka z kabinami dla oficerów i dwa wysokie kominy umieszczone obok siebie, charakterystyczne dla jednostek rzecznych.
Pancerz był wykonany z płyt żelaznych. Najsilniej chroniona była wieża projektu Ericssona – 152 mm (6") grubości. Na długości 12 m od dziobu pancerz burt miał grubość 32 mm (dwie warstwy po 1¼"), sięgający 30 cm poniżej linii zanurzenia, a dalej w kierunku rufy pancerz miał 28 mm (dwie warstwy po 1 1/8"). Pokład górny miał grubość 25 mm (1"). Na rufie początkowo była niska drewniana osłona, dla ustawiania dział, pokryta żelazem, lecz później zdemontowana z powodu przekroczonego zanurzenia na rufie<ref name="old111">D. Canney, The Old...', s. 111</ref>.
Uzbrojenie główne stanowiły dwa 11-calowe (279 mm) gładkolufowe działa Dahlgrena w wieży. Przed lipcem 1864 roku dodano stojące na pokładzie 4 gładkolufowe działa: 1 działo 10-calowe (254 mm) i 3 działa 9-calowe (229 mm), umieszczone na dziobie, rufie i każdej z burt (wszystkie również gładkolufowe Dahlgrena).