Ferdynand Filip Orleański, fr. Ferdinand Philippe Louis Charles Henri Joseph d'Orléans (ur. 3 września 1810 w Palermo, zm. 13 lipca 1842) – najstarszy syn przyszłego króla Francuzów – Ludwika Filipa I, znajdującego się na wygnaniu we Włoszech, i Marii Amelii, księżniczki Obojga Sycylii.

Życiorys Urodził się w Palermo, kiedy jego rodzice znajdowali się tam na wygnaniu. Otrzymał imię Ferdynand (którego nikt wcześniej nie nosił w rodzie Burbonów orleańskich) na cześć swojego dziadka od strony matki – króla Ferdynanda I. Miał 9 młodszego rodzeństwa, m.in. siostrę Ludwikę Marię – królową Belgów jako żonę Leopolda I Koburga. Od urodzenia nosił tytuł księcia Chartres (tradycyjnie przyznawany najstarszemu synowi księcia Orleanu). W 1814 – po upadku Napoleona Bonaparte, po raz pierwszy odwiedził Francję, a w 1817 razem z rodziną osiadł tam na dobre. W 1819 jego ojciec, pragnąc zapewnić mu edukację w duchu równości i liberalizmu, wysłał go do szkoły Henryka IV. Ferdynand Filip był dobrym uczniem i zaczął uczuć się w École polytechnique. W 1819 odbył podróż do Anglii i Szkocji, a po powrocie dołączył do regimentu huzarów w Lunéville. W 1824 król Karol X mianował go pułkownikiem.