Tadeusz Woźniakowski (ur. 8 lutego 1931 w Łodzi) – polski piosenkarz, śpiewak operetkowy i kompozytor muzyki rozrywkowej, a także muzyk i aktor. Członek Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków.
Ukończył szkołę muzyczną w Łodzi oraz Wydział Dyrygentury PWSM we Wrocławiu.
W latach 1953–1957 prowadził chór Uniwersytetu Wrocławskiego. Od roku 1956 koncertował na estradzie. W latach 1958–1960 był aktorem operetki w łódzkim Teatrze Muzycznym. W latach 1961–1970 stworzył liczne nagrania z Orkiestrą Taneczną Polskiego Radia pod dyr. Edwarda Czernego i Orkiestrą Łódzkiej Rozgłośni PR pod dyr. Henryka Debicha. W latach 1971–1979 aktor i piosenkarz teatru „Syrena” w Warszawie.
Kompozytor licznych piosenek, za które otrzymał wiele nagród na festiwalach i konkursach m.in.: I nagroda na Festiwalu Piosenki w Rostocku 1963 za piosenkę „Giovane, Giovane”; za piosenkę „Zawołaj” Nina Urbano otrzymała nagrodę w Agrigento na Sycylii. I nagroda na Festiwalu w Zielonej Górze za „Mnie wystarczy Monte Verde” (1969) II nagroda na Festiwalu w Zielonej Górze 1968 za „Kiedyś w święto winobrania" III nagroda na KFPP w Opolu za „Most zakochanych" Nagroda Ministra Kultury i Sztuki (1972) za „W dni wielkie i skończone” i inne.