Przedstawicielami realizmu są: Stendhal (Czerwone i czarne), Honoré de Balzac (Komedia ludzka), Charles Dickens (Klub Pickwicka), Nikołaj Gogol (Martwe dusze), Lew Tołstoj (Wojna i pokój); w Polsce: Eliza Orzeszkowa (Nad Niemnem), Bolesław Prus (Lalka), Henryk Sienkiewicz.
Główne cechy Główne cechy powieści realistycznej to:
obiektywna narracja w trzeciej osobie (narrator wszechwiedzący), czasem też pierwszoosobowa (przy narracji listów, pamiętników); nieschematyczni bohaterowie (brak bohaterów skrajnie złych i dobrych); mowa pozornie zależna (narrator przekazuje myśli bohatera); obowiązywanie zasady prawdopodobieństwa; rozbudowane opisy miejsc, sytuacji i osób, które są jasno określone poprzez retrospekcje. Ponadto realia przedstawionego świata są znane autorowi, a wydarzenia umieścił w czasie w którym żył; wyraźnie wyartykułowane związki przyczynowo-skutkowe; ukazanie panoramy społeczeństwa; chronologia wydarzeń powieści realistycznej.
Zobacz też powieść panoramiczna
Bibliografia herbergeronline.asu.edu Realism in American literature www.wsu.edu Victorian Realism BBC Radio 4
realistyczna