Klaudiusz Franciszek Łazowski (ur. 6 lutego 1752 w Luneville, zm. 23 kwietnia 1793 w Issy-les-Moulineaux) – polski działacz polityczny, uczestnik rewolucji francuskiej, jeden z liderów sankiulotów. Pochodził z rodziny szlacheckiej pieczętującej się herbem KrzywdaA. Boniecki, H. Reiski, Herbarz Polski, Warszawa 1912, str.148.
Pochodzenie Był synem Jana Chrzciciela Łazowskiego, kucharza królewskiego na dworze Stanisława Leszczyńskiego, który przybył do Francji wraz z byłym królem Polski. Dziadek Klaudiusza, Andrzej Łazowski, pracował jako kucharz u rodziny Ossolińskich. Dzięki protekcji Leszczyńskiego dzieci Jana Chrzciciela miały dostęp do starannego wykształcenia. Klaudiusz miał kilku braci: Józefa Feliksa (generała wojsk napoleońskich), Maksymiliana (adwokata o poglądach rojalistycznych), Jana Chrzciciela (duchownego zakonnego w Lunéville), Mikołaja oraz AndrzejaW. Łukaszewicz, Klaudiusz Franciszek Łazowski, Nieznany bohater Rewolucji, Warszawa 1948, str.25-26.
Kariera Łazowskiego przed rewolucją Jako wychowanek Franciszka La Rochefoucald udał się z nim w 1779 roku w podróż po Anglii, gdzie zetknął się z popularnym ekonomistą Arthurem YoungiemA. Young, Voyages en France pendant les annes 1787,1788,1789.