Waldemar, książę Danii (ur. 27 października 1858, zm. 14 stycznia 1939), najmłodszy syn króla Danii, Christiana IX (1818–1906) i królowej Luizy z Hesji-Kassel (1817–1898). Waldemar otrzymał dwie propozycje objęcia tronu – z Bułgarii i Norwegii.

Życiorys 20 października 1885 w Paryżu ożenił się z księżniczką Marią Orleańską (1865–1909) z dynastii Burbonów, najstarszą córką Roberta, księcia Chartres i Franciszki Orleańskiej. Miał z nią pięcioro dzieci: Aage (1887–1940), od 1914 hrabia Rosenborga; Axel (1888–1964), poślubił w 1919 księżniczkę szwedzką – Małgorzatę; Erik (1890–1950); Viggo (1893–1970), hrabia Rosenborga, poślubił Eleonorę Green; Małgorzatę Duńską (1895–1992), poślubiła księcia René Burbon-Parmeńskiego i została matką królowej Rumunii, Anny Parmeńskiej.

Ze względu na znaczącą liczbę koronowanych bratanków i siostrzeńców nazywany był „wujem królów”.

Odznaczenia Lista pełna do 1903 rokuH.F. Grandjean: De Kgl. Danske Ridderordener. Kopenhaga, 1903, s.