thumb|200px|Mapa Zatoki Adeńskiej z 1890 r., zaznaczona Zatoka Tadżura oraz wybrzeże Dżibuti Tereny obecnego Dżibuti zamieszkiwały od wielu wieków plemiona Afarów i Issów, które prowadziły stałe kontakty handlowe z Arabami. W IX wieku rozpoczęło się nawracanie tubylców na islam przez arabskich misjonarzy. W XIII–XIV wieku Afarowie toczyli wojny z chrześcijańską Etiopią. Na początku XVI wieku kontrolę nad tym obszarem przejęli Turcy.
Francuska kolonia thumb|200px|Plac Menelika, miasto Dżibuti ok. 1905 r. W 1859 roku Francuzi zainteresowali się terenami Rogu Afryki, położonymi nad Zatoką Adeńską. W 1862 od lokalnego wodza afarskiego za 52 000 franków Francja zakupiła miasto Obock, leżące na północnym wybrzeżu Zatoki Tadżura z zamiarem wybudowania tu portu zaopatrującego przepływające statki w węgiel. Dzięki temu Francja zyskała ważne miejsce przystankowe na drodze morskiej, wiodącej z Europy do Indii a statki francuskie nie musiały kupować paliwa w Adenie, który podówczas należał do Brytyjczyków. Rola miasta Obock jako przyczółka panowania francuskiego w regionie nabrała wagi po otwarciu Kanału Sueskiego w 1869 r.