Struktura etniczna Ludność Dżibuti składa się z dwóch głównych dużych grup etnicznych: różne grupy Somalijczyków (głównie Issów liczących ok. 33% ogółu mieszkańców) którzy mieszkają na południu kraju i tworzą razem ok. 60% społeczeństwa, oraz Afarów dominujący na północy i stanowiący ok. 35% ogółu mieszkańców. Pozostałe 5% przypada na Europejczyków, (głównie Francuzów i Włochów) i Arabów, oprócz tego szacuje się, że na terenie Dżibuti przebywa około 35 tys. uchodźców z Etiopii i Erytrei. Na początku lat 90. między Afarami i Issami dochodziło na tle narodowościowym do zamieszek, które przerodziły się nawet w krótkotrwałą wojnę domową. Obydwie grupy to plemiona koczownicze, wędrujące i rywalizujące ze sobą od wielu pokoleń, również na polu politycznym. Nieprzerwanie od uzyskania niepodległości władze nad krajem sprawują Issowie. Afarowie chcieliby utworzyć niezależne państwo, które miałoby obejmować także część terenów Etiopii i Erytrei.

Religia Dominującą religią jest islam sunnicki (ponad 90% mieszkańców) wyznawany przez tubylczą ludność Afarów i Issów.