W kolejnych startach jeszcze 31 razy stawał na podium, odnosząc przy tym 13 zwycięstw (wszystkie w sprintach): 15 lutego 2007 w Changchun, 5 marca 2008 w Drammen, 29 listopada 2008 w Kuusamo, 14 grudnia 2008 w Davos, 20 grudnia 2008 w Düsseldorfie, 25 stycznia 2009 w Otepää, 13 lutego 2009 w Valdidentro, 12 marca 2009 w Trondheim, 28 listopada 2009 w Kuusamo, 15 stycznia 2011 w Libercu, 3 grudnia 2011 w Düsseldorfie, 1 lutego 2014 w Toblach oraz 5 marca 2014 w Drammen. W sezonie 2008/2009 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej oraz zwyciężył w klasyfikacji sprinterskiej. Ponadto w klasyfikacji sprintu był też najlepszy w sezonach 2007/2008 i 2013/2014 oraz drugi w sezonie 2010/2011.
Podczas mistrzostw świata w Libercu zdobył dwa medale. W sprincie indywidualnym techniką dowolną był najlepszy, wyprzedzając rodaka, Johana Kjølstada oraz Rosjanina Nikołaja Moriłowa. Razem z Kjølstadem był także najlepszy w sprincie drużynowym stylem klasycznym, pokonując Niemców i Finów. Na mistrzostwach świata w Oslo w 2011 wspólnie z Petterem Northugiem zajął drugie miejsce w sprincie drużynowym stylem klasycznym. W sprincie indywidualnym techniką dowolną był czwarty, w walce o brązowy medal uległ Emilowi Jönssonowi ze Szwecji.