Henri d’Orléans (fr. Henri Robert Ferdinand Marie Louis Philippe d’Orléans; ur. 5 lipca 1908 w Nouvion-en-Thiérache, zm. 19 czerwca 1999 w Chérisy) – orleański pretendent do tronu Francji.

Życiorys Urodził się w zamku, w Nouvion-en-Thiérache, w departamencie Aisne, we Francji. Jego ojcem był Jean d’Orléans (1874–1940), a jego matką Isabelle d’Orléans (1878–1961); jego rodzice byli rodzeństwem ciotecznym. Henri jest pra-prawnukiem króla Francuzów - Ludwika Filipa I. Dorastał w Maroku i ukończył studia na uniwersytecie w Leuven. W 1926 został delfinem, podczas gdy jego ojciec został oficjalnym pretendentem do tronu. W 1939, po tym, jak odmówiono mu wstąpienia do francuskiej armii, Henri dołączył do Legii Cudzoziemskiej. W 1950, po unieważnieniu wygnania jego rodziny (z 1848 roku), Henri powrócił wreszcie do ojczyzny.

Podczas swoich rządów jako pretendenta do tronu, Henri roztrwonił rodzinny majątek (pierwotnie równowartość 40 milionów dolarów) – wyprzedał biżuterię, obrazy, meble i nieruchomości, aby samemu prowadzić „wygodne życie” razem ze swoją kochanką – Monique Friesz, byłą pielęgniarką.