Najlepsze wyniki osiągnęła w sezonie 1995/1996, kiedy zwyciężyła w klasyfikacji generalnej i klasyfikacji sprintu, a w klasyfikacji biegu indywidualnego zajęła drugie miejsce.
Pierwszy medal zdobyła w 1994 roku, podczas mistrzostw świata w Canmore. Wspólnie z Nathalie Beausire, Corinne Niogret i Véronique Claudel zdobyła tam brązowy medal w biegu drużynowym. Wynik ten powtórzyła na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata w Anterselvie, gdzie startowała razem z Claudel, Niogret i Anne Briand. Podczas mistrzostw świata w Ruhpolding w 1996 roku zdobyła swój jedyny medal indywidualny w zawodach tego cyklu. W biegu indywidualnym odniosła zwycięstwo, wyprzedzając Rosjankę Olgę Mielnik i Ołenę Petrową z Ukrainy. Trzy dni później Francuzki w składzie: Emmanuelle Claret, Anne Briand, Florence Baverel i Corinne Niogret zajęły trzecie miejsce w biegu drużynowym. Ponadto Niogret, Baverel, Claret i Briand wywalczyły także srebrny medal w sztafecie.
W 1994 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zajmując 35. miejsce w sprincie. Brała też udział w igrzyskach olimpijskich w Nagano w 1998 roku, plasując się na 14. w sprincie i 8.