W celu usprawnienia systemu zaistniała konieczność wprowadzenia dodatkowej identyfikacji poszczególnych statków powietrznych.
Rozwiązaniem problemu okazał się być kolejny wojskowy wynalazek opracowany podczas wojny, współpracujący z radarem system identyfikacji swój-obcy IFF, który został stworzony w celu odróżniania własnych samolotów bojowych od maszyn wroga. Cywilna odmiana tego systemu jest nazywana wtórnym radarem dozorowania, lub częściej opisywana skrótem SSR angielskiej nazwy, a w Stanach Zjednoczonych określana jako system radiolatarni kontroli ruchu powietrznego (Air Traffic Control Radar Beacon System w skrócie ATCRBS). Działanie systemu opiera się na pracujących na częstotliwościach radarowych transponderach, które są zainstalowane na pokładach statków powietrznych i mają za zadanie odpowiadać odpowiednio zakodowaną informacją na sygnały nadawane z ziemi przez system SSR. Sygnał jest nadawany dookólnie, dlatego aby nie zakłócać jest on elektronicznie kodowany, co dodatkowo umożliwia przesyłanie dodatkowych informacji do systemu radaru pierwotnego PSR.