API webowe, API internetowe, interfejsy webowe (, ) – rodzaj sieciowego interfejsu programowania aplikacji (ang. ), w którym wykorzystuje się architekturę i protokoły sieci Web (w szczególności protokół HTTP) do komunikacji między aplikacjami znajdującymi się na oddzielnych urządzeniach w sieci.
API webowe może przyjmować różne formy, takie jak wywoływanie zdalnych procedur (wraz ze zwrotnym przesyłaniem wyników ich pracy), transfer bieżącego stanu zasobów reprezentowanych w sieci i inne.
Cechą odróżniającą API webowe od tradycyjnej interakcji w sieci WWW jest to, że użytkownikiem interfejsów nie jest bezpośrednio korzystający w przeglądarki internetowej człowiek, a aplikacja. Zbiór usług WebAPI pozwala tworzyć bardziej złożone programy, w których zasób zdalny (obecny na serwerze) jest dostępny z podobną łatwością jak zasób lokalny.
Historia Technikami, które poprzedziły rozwój API webowych jest opracowany w roku 1988 system RPC (ang. ) oraz zaproponowany w latach '90, system CORBA. Model RPC pozwalał na wywoływanie procedur zdalnych, tak jakby to były elementy biblioteki programistycznej dostępnej lokalnie.