thumb|Tępa Podkowa thumb|Oryginalna wersja herbu z drugiej połowy XIX wieku Tępa Podkowa – polski herb szlachecki.

Opis herbu Opis herbu z wykorzystaniem klasycznych zasad blazonowania: W polu niebieskim podkowa barkiem do góry postawiona. W środku podkowy złoty krzyż. Labry niebieskie podbite srebrem i złotem. W klejnocie skrzydło srebrne. Opis herbu według Niesieckiego:

Najwcześniejsze wzmianki Kasper Niesiecki powołując się na Okolskiego i Paprockiego twierdzi iż rycerzom herbu Jastrzębiec, stronnikom Bolesława Śmiałego, po zabiciu biskupa Stanisława, ukaranym wygnaniem i konfiskatą majątków, herb ich na wieczną pamiątkę odmieniono. Według Jana Długosza byli to Borzywój syn Mściwogi lub Mścuja, Zbilut, Dobrogost, Zema, Odolang i Jędrzej, którym w 1084 Władysław Herman skonfiskowane włości przywrócił.

Herbowni Brodecki, BulkowskiSeweryn Uruski, Adam Kosiński: Rodzina herbarz szlachty polskiej tom II, Warszawa 1905, s. 79 , Brzezicki, Dymski, Gierałtowski, Janiszewski, Miączyński, Modliński, Ostrowski, Starołęski, Stawski, WiśniewskiWiktor Wittyg: Nieznana szlachta polska i jej herby. Kraków: 1912, s. 418., WiśniowskiWiktor Wittyg: Nieznana szlachta polska i jej herby. Kraków: 1912, s.