thumb|240px|Grób Andrzeja Starzyńskiego na cmentarzu Powązkowskim Andrzej Starzyński (ur. 30 listopada 1883 w Lublinie, zm. 20 stycznia 1970 w Warszawie) – polski nauczyciel, działacz oświatowy, harcmistrz.
Życiorys We wczesnym okresie pracy nauczycielskiej pracował w Szkole Realnej w Pabianicach. W latach 1919−1924 pracował jako nauczyciel gimnastyki w Państwowym Gimnazjum im. Stefana Batorego w Warszawie, następnie (od 1924) nauczyciel tego samego przedmiotu w Gimnazjum im. Jana Zamoyskiego.
W 1912 uczestnik pierwszych kursów skautowych w Królestwie Polskim. W aktywnej służbie harcerskiej od 1918, kiedy ukończył kurs instruktorski w Staszowie. W listopadzie 1920 założył w Gimnazjum im. Stefana Batorego 36 Warszawską Drużynę Harcerzy, później znaną jako 23 WDH "Pomarańczarnia" (po zmianie numeru na 23 WDH w 1924; drużyna przyszłych bohaterów Kamieni na szaniec). Sprawował funkcję drużynowego 36 WDH do 1923. Do 1939 pełnił funkcje instruktorskie w komendach Warszawskiej Chorągwi Harcerzy i Mazowieckiej Chorągwi Harcerzy, działał także jako instruktor zuchowy. Uczestnik światowych jamboree skautowych w Arrowe Park (1929) i Gödöllő (1933). Wieloletni opiekun i współpracownik 2 Warszawskiej Drużyny Harcerzy im. Reytana.