Większość opracowań podaje, że jego debiutem literackim były wydane 1861 poematy na motywach ludowych. Według innego źródła debiutował w 1869 na łamach "Gwiazdki Cieszyńskiej"Ludwik Brożek, Gwido Chmarzyński, Mieczysław Gładysz: Region cieszyński [w:] "Górny Śląsk" Część II, dział II, Instytut Zachodni, Poznań 1959, s. 411 wierszami Do ojca (nr 16/1860) i Niedzielna pieśń pastuchy (nr 26/1860). Na łamach tego czasopisma opublikował także dłuższy utwór poetycki Góral (nr 42/1860) oraz wierszowany obrazek Dziewczyna spod lasu (nr od 22 do 25/1860)E. Rosner, Cieszyńskie okruchy literackie, Cieszyn 1983, s. 14–15.. Jako debiut jest też podawana publikacja w „Dzienniku Literackim” z 1859. Do dziś dużą popularnością cieszą się komedie obyczajowe, takie jak Polowanie na męża, Radcy pana radcy, Grube ryby, Dom otwarty, Klub kawalerów oraz powieści jak Błyszczące nędze, , Pan burmistrz z Pipidówki. Niektóre z nich są nadal wystawiane.
Proza Pierwsze powieści Bałuckiego były inspirowane wypadkami powstańczymi: Przebudzeni (1864) oraz Młodzi i starzy (1866).