Po otrzymaniu starannego wykształcenia rozpoczął pracę nauczycielską na dworach magnackich.
W latach 1775–1778 dzierżawił na Pokuciu majątki, kolejno: od Mrozowickich – Wierzbowce, od Koziebrodzkich - Żabokruki i od Bielskich - Dobrowody, co pozwoliło mu osiągnąć pewną niezależność finansowąRoman Sobol, Karpiński, Warszawa 1987, s. 147-148..
W wieku 40 lat wydał pierwszy tomik wierszy (Zabawki wierszem). Przez Ignacego Witosławskiego, oboźnego polnego koronnego, przesłał swoje utwory księciu Czartoryskiemu i biskupowi Naruszewiczowi. Niedługo potem Czartoryski wezwał go listownie do Warszawy i zaproponował stanowisko sekretarza interesów politycznych. Karpiński wyjechał do stolicy w 1783. Wkrótce został przez Naruszewicza przedstawiony królowi. Została mu zlecona opieka nad biblioteką Czartoryskich. Doprowadził do uporządkowania i oznakowania zbiorów. Wydał trzy kolejne tomy wierszy. Zyskał dużą popularność, ale rozczarowany życiem w stolicy, a zwłaszcza zniechęcony konfliktami i obłudą panującymi w tamtejszych sferach towarzyskich, pomimo przywiązania do swojego protektora powrócił po półtora roku na Ruś Czerwoną, która w tym czasie znajdowała się już pod zaborem austriackim.