I, Kraków 1907, s. 244.. W czerwcu 1831 roku był senatorem-kasztelanem Królestwa PolskiegoDiarjusz Senatu z roku 1830–1831, wydał Stefan Pomarański, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 455.. Był członkiem sejmu powstańczego na emigracjiWalenty Zwierkowski, O Sejmie w Emigracji, Poitiers 1839, s. 10.. Od września 1833 pozostawał w Paryżu, będąc związanym ze stronnictwem Adama Jerzego Czartoryskiego. Członek władz Związku Jedności NarodowejJoanna Nowak, Władysław Zamoyski. O sprawę polską w Europie (1848–1868), Poznań 2002, s. 32–33.. Był prezesem Wydziału Historycznego Towarzystwa Literackiego w ParyżuAnna Mazanek, Towarzystwo Historyczno-Literackie, w: Literatura Polska, przewodnik encyklopedyczny, Warszawa 1985, t. II, s. 482.. Pozostawił liczne pamiętniki z każdego okresu życia. thumb|220px|Rzeźba epitafijna Niemcewicza i Kniaziewicza w kolegiacie św. Marcina w Montmorency dłuta Władysława Oleszczyńskiego Został pochowany w dniu 24 V 1841 r. na Cmentarzu w Montmorency pod Paryżem.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Julian Ursyn Niemcewicz · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.