Jan Stanisław Bystroń pisał o nim, że traktował Polskę jako całość, w granicach przedrozbiorowych, (…) z niczego nie rezygnował, jeździł na Ukrainę, na Litwę, na Pomorze, na Ruś Czerwoną jako na ziemie polskie i budził w szerokich sferach czytelników przekonanie, że granice Królestwa Kongresowego nie są granicami Polski. Nieznośny staruszek (…) całe życie pozostawał obywatelem całej niepodzielnej i niepodległej Polski.
Twórczość Charakterystyka Pozostawił po sobie bogatą i różnorodną twórczość. Wiele utworów było w literaturze polskiej nowatorskimi, m.in. Jan z Tęczyna (1824) jest uznawany za pierwszą polską powieść historyczną. Ogromną popularnością cieszyły się jego bajki, dramaty (szczególnie Powrót posła, 1790), Cykl wierszy Śpiewy historyczne (1816), a niejednokrotnie miały także duży wpływ na opinię publiczną i politykę. W swojej twórczości Niemcewicz podejmował problematykę polityczną (patriotyczną), ubierając ją w formę historyczną lub satyryczną, co decydowało często o ich sukcesie i wpływie.