Playback (wym. //) – pejoratywne określenie pełnego podkładu muzycznego, używanego do całkowitego zastąpienia muzyki / głosu artysty podczas wykonania utworu. Określenie nabrało mocno negatywnego znaczenia po aferze z zespołem Milli Vanilli w 1989 roku. Używa się go najczęściej na koncertach, w programach telewizyjnych i festiwalach, w wystąpieniach "na żywo". Nie istnieje żaden obiektywny sposób weryfikacji jego użycia. Niepoprawnie nazywa się playbackiem użycie niepełnego podkładu muzycznego stosowanego jako wspomaganie występu. Pojęcie to nie występuje w innych językach w tak negatywnym znaczeniu jak w języku polskim.

W przypadku tzw. półplaybacku („live to track”), podkład jest odtwarzany, podczas gdy wykonawca śpiewa lub gra "na żywo". W pełnym playbacku wykonawca porusza ustami w synchronizacji z odtwarzanym wokalem („lip sync”) lub imituje grę na instrumencie. Playback jest używany w tej formie przez wykonawców podczas występów publicznych w celu zminimalizowania kosztów, ryzyka, lub osiągnięcia optymalnego rezultatu dźwiękowego. Często głos wykonawcy nie odpowiada głosowi na oryginalnym nośniku dźwięku, ponieważ do jego produkcji użyto efektów dźwiękowych w studiu nagraniowym. Debata na temat tego, czy zespoły powinny używać podkładów muzycznych "na żywo", czy nie, trwa od lat 70. XX wieku.