Bitwa ta była ostatnim dużym starciem okrętów rzecznych na Missisipi, po niej konfederaci nie zdołali już odbudować flotylli rzecznej, aczkolwiek pewne sukcesy odniósł jeszcze później okręt pancerny CSS „Arkansas”. Bitwa wykazała skuteczność taranowania, jednakże także konieczność połączenia tej taktyki z ogniem artylerii. Po naprawie unioniści wcielili do służby „General Bragg”, „General Sumter” i „Little Rebel”, a także „General Sterling Price” po podniesieniu z dnaA. Konstam, Mississippi.... CSS „General Earl Van Dorn” został później spalony, aby nie wpaść w ręce Unii.
Siły † – okręty zatopione lub zdobyte # – okręty uszkodzone
Unia Zachodnia Flotylla (Western Flotilla) – komandor podporucznik Charles Henry Davis kanonierki pancerne: „Benton” (flagowy), „Louisville”, „Carondelet”, „St. Louis”, „Cairo”Okręty według T. Gozdawa-Gołębiowski (op.cit.)
Flotylla Taranowców – pułkownik Charles Ellet Jr. taranowce: „Queen of the West”# (flagowy), „Monarch”, „Switzerland”, „Lancaster”, „Lioness”