mały|Grób Kazimierza Stabrowskiego na cmentarzu Powązkowskim Kazimierz Stabrowski (ur. 21 listopada 1869 w Kruplanach, zm. 10 czerwca 1929 w Garwolinie) – polski malarz, w latach 1904–1909 dyrektor Szkoły Sztuk Pięknych w Warszawie.
Życiorys Pochodził z rodziny ziemiańskiej. W latach 1880–1887 kształcił się w Szkole Realnej w Białymstoku, a następnie, w latach 1887–1897 studiował na Cesarskiej Akademii Sztuk Pięknych w Petersburgu pod kierunkiem Pawła Czistiakowa, później (od 1895) w pracowni Ilji Riepina. W Akademii utrzymywał kontakty z innymi polskimi studentami, wśród których byli m.in. Ferdynand Ruszczyc, Kazimierz Wasilkowski, Henryk Weyssenhoff i Stanisław Bohusz-Siestrzeńcewicz, a także z Rosjanami, zwłaszcza z członkami Towarzystwa im. A. Kuindżiego.
W 1893 odbył podróż studyjną na Wschód, do Bejrutu i Palestyny, zwiedzając po drodze Odessę, Konstantynopol, Grecję i Egipt. Zgodnie z praktyką malarzy akademickich gromadził tam obszerny materiał, który wykorzystał później m.in. do odtworzenia realiów kostiumowych i topograficznych w kompozycji historycznej, jaką był jego obraz dyplomowy Mahomet na pustyni (Ucieczka z Mekki)S.