Charazińska (praca mgr.) za Radosław Okulicz-Kozaryn, Litwin wśród spadkobierców Króla-Ducha, Poznań 2007, s. 177, przyp. 15..
Na lata 1909–1913 przypada kolejny okres podróży, m.in. do Francji, Niemiec, Szwecji, Hiszpanii, Włoch i na Wyspy Kanaryjskie. Letnie miesiące spędzał z rodziną w Dłużniewie (Lūznavas muiža) na Łotwie.
Po okresie pierwszej wojny światowej, który Stabrowski spędził w Petersburgu, powrócił w 1918 do Warszawy. W Rosji nowa estetyka jego prac spotkała się z krytyką ze strony sił zachowawczych, a z poparciem czasopisma „Świat Sztuki”. W latach 20. Stabrowski podróżował znów w poszukiwaniu malarskich motywów do Grecji, Turcji, Maroka, Bośni, Szwecji i Norwegii. W 1922 współtworzył ugrupowanie artystyczne Sursum CordaI. Kossowska..
W IV 1927 r. miał wystawę autorską z okazji 40-lecia działalności artystycznej w Miejskiej Galerii Sztuki w Łodzi"Łódź w Ilustracji", 24 IV 1927, nr 17, s. 6.
Zmarł w 1929, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 205-2-8).
Twórczość Malował kompozycje figuralne o motywach z baśni, legend i historii. Kompozycje symboliczne, fantastyczne, a nawet mistyczne (interesował się teozofią) łączył z dekoracyjnością i secesyjną stylizacją. Tworzył też pejzaże z podróży i portrety, zajmował się rzemiosłem artystycznym.
Galeria
Przypisy