W połowie listopada Pitigliano przeszedł do ofensywy. Weneckie wojska z łatwością pokonały pozostałe cesarskie siły, zdobyły Vicenzę, Este, Feltre i Belluno. Pomimo nieudanego ataku na Weronę Pitigliano zniszczył papieską armię dowodzoną przez księcia Mantui Franciszka II Gonzagę.
Wenecjanie po wodzą Angelo Trevisan, używając galer, przeprowadzili rzeką atak na Ferrarę, który zakończył się niepowodzeniem. Do tego, gdy weneckie okręty stały zakotwiczone na rzece Pad, zatopione zostały przez artylerię Ferrary. Wkrótce nowa francuska ofensywa zmusiła Pitigliano do ponownego wycofania się do Padwy.
Wojna Wenecji z „Ligą Cambrai” wciąż trwała, gdy w październiku 1510 roku w Lonigo zmarł naczelny wódz armii weneckiej Niccolò di Pitigliano.
Życie prywatne Niccolò di Pitigliano był żonaty dwukrotnie. Za pierwszym razem, w roku 1467, poślubił Elenę dei Conti Montalcino (zmarła w Nola w 1504 roku), za drugim razem poślubił niewiastę niskiego urodzenia o imieniu Gugliemina.
Z pierwszego małżeństwa miał dwoje dzieci – córkę Francescę (urodzona w 1469, zmarła w 1562), która w roku 1500 poślubiła Don Sigismondo Carafę, księcia Aliano, oraz syna Ludovico (zmarł w 1534), który odziedziczył po nim tytuł hrabiego Pitigliano.
Uwagi
Kategoria:Kondotierzy Kategoria:Orsini Kategoria:Urodzeni w 1442 Kategoria:Zmarli w 1510